قبل از دست زدن به ترموستات یا جدا کردن جعبه اتصال، تنها ابزاری را که تقریباً هر تشخیصی را در یک مدار خودتنظیمی هدایت میکند، درک کنید: میگر یا تستر مقاومت عایق. این یک ولتاژ آزمایشی، معمولاً 1000 تا 2500 VDC بسته به نوع کابل، بین نوار فلزی و هسته رسانای کابل اعمال می کند. یک مدار سالم به شدت در برابر آن ولتاژ مقاومت می کند. مداری با خطا به زمین اجازه می دهد جریان از آن عبور کند و مگر آن را به عنوان یک مقدار مقاومت عایق پایین می خواند.
اکثر سازندگان حداقل مقدار قابل قبولی را تعیین می کنند و هر چیزی زیر آن به جای یک مشکل کنترلی به یک نقطه کوتاه در سیستم اشاره می کند. این مهم است زیرا دو مسیر تعمیر بسیار متفاوت را زود از هم جدا میکند: خوانش مگر پایین به معنای آسیب فیزیکی یا نفوذ رطوبت در جایی در کابل یا انتهای آن است، در حالی که یک قرائت معمولی با مشکل خروجی گرما به سمت کنترل - ترموستاتها، سنسورها یا سیمکشی اشاره دارد.
درک کردن مکانیزم پلیمری PTC در پشت کابل خودتنظیمی به توضیح علت کمک میکند: هسته رسانا جریانی را بین دو سیم باس حمل میکند و اگر آن هسته در هر نقطهای با نوار بیرونی زمین تماس پیدا کند، جریان به جای تولید گرما در جایی که باید، به زمین نشت میکند.
قطع برق فوری تقریباً همیشه به معنای اتصال کوتاه به زمین در جایی بین پانل و انتهای کابل است. آن را به ترتیب زیر کار کنید:
جعبه های اتصال سزاوار نگاه دوم هستند حتی زمانی که اعداد در ابتدا خوب به نظر می رسند. رطوبت نشسته در جعبه می تواند مسیر نشتی ایجاد کند که فقط زمانی نمایان می شود که جعبه برای مدتی بسته شود، بنابراین قبل از اینکه جعبه را خارج کنید، چگالش یا آب ایستاده را بررسی کنید.
این الگو به طور کامل به جای دیگری اشاره دارد: جریان هجومی راه اندازی. کابل خودتنظیمی در زمان سرد چندین برابر جریان ثابت خود را می کشد، زیرا هسته پلیمری قبل از گرم شدن در بیشترین میزان رسانایی خود است. اگر قطع کننده یا طول مدار برای آن هجوم اندازه نباشد، سفر به جای آنی، چند ثانیه پس از کار انجام می شود.
سه چیز معمولا باعث آن می شود:
جدول حداکثر طول مدار سازنده را با توجه به طول نصب شده واقعی و دمای راه اندازی طراحی بررسی کنید. اگر مدار در سردترین دمای راه اندازی مورد انتظار برای قطع کننده آن بسیار طولانی باشد، تقسیم آن به دو مدار کوتاه تر معمولاً باعث رفع مزاحمت می شود. حفاظت در برابر خطای زمین برای حفاظت از تجهیزات در بیشتر مدارهای خودتنظیمی باید روی 30 میلی آمپر قرار داشته باشد - تنظیمات کمتر از آن باعث میشود در مسیرهای طولانیتر خاموش شوند، اگرچه برنامههای حفاظت از پرسنل آستانههای پایینتری دارند که نباید برای تعقیب یک سفر مزاحم به سمت بالا تنظیم شوند.
وقتی مدار برق میگیرد، آزمایش میشود و لوله هنوز دما را حفظ نمیکند، خطا معمولاً به جای کابل در کنترلها قرار میگیرد. این موارد را به ترتیب کار کنید:
شکایات ناشی از گرمای بیش از حد معمول کمتر است، اما به مجموعهای از دلایل محدودتر اشاره میکند: نقطه تنظیم نادرست کنترلکننده، سنسور در مکان نامناسب، خطاهای سیمکشی سنسور، یا ترموستاتی که در موقعیت بسته از کار افتاده است.
ترموستاتی که در معرض جریان یا گرمای بیش از حد قرار گرفته است میتواند تماسهای داخلی خود را جوش دهد، به این معنی که سیستم بدون توجه به آنچه که نقطه تنظیم میگوید، به طور مداوم گرما را فرا میخواند. این چیزی نیست که خود را بازنشانی کند - ترموستاتی که به این ترتیب خراب می شود باید جایگزین شود، نه فقط تنظیم مجدد شود. برای کاربردهای فرآیندی که چندین اندازه لوله یا مسیر جریان را ردیابی میکنند، استفاده از یک حسگر مشترک در سراسر آنها نیز یک مقصر مکرر است، زیرا سنسوری که برای جرم حرارتی یک لوله کالیبره شده است به طور مداوم خط کوچکتر یا جریان کمتری را در مجاورت بیش از حد گرم میکند.
سهم قابل توجهی از خرابی های مگر به جای خود کابل به آب بندی باز می گردد. رطوبتی که وارد جعبه اتصال یا مهر و موم انتهایی میشود، مسیر نشتی ایجاد میکند که دقیقاً مانند آسیب کابل در آزمایش خوانده میشود، به همین دلیل است که این اجزا قبل از برش در عایق برای بررسی مسیر کابل ارزش بررسی دارند.
به دنبال تراکم، تغییر رنگ یا آب ایستاده در داخل جعبه باشید. اطمینان حاصل کنید که جعبه همچنان می تواند بسته شود و به درستی آب بندی شود - واشرها با گذشت زمان خراب می شوند و حتی زمانی که جعبه دست نخورده به نظر می رسد آب بندی متوقف می شود. اگر مهر و موم انتهایی نشانهای از ورود آب نشان داد، به جای تلاش برای خشک کردن و استفاده مجدد، آن را کاملاً تعویض کنید. یک مهر و موم در معرض خطر دوباره تحت همان شرایطی که باعث شکست اول شده است، از بین می رود. با استفاده از کیت های مهر و موم انتهایی و جعبه اتصال که برای مدارهای خودتنظیمی ساخته شده اند در طول هر تعمیر، به جای مخلوط کردن اجزایی که با کابل مطابقت نداشتند، خاتمه را برای همان محیط نصب اصلی حفظ می کند.
اکثر خرابیهای ردیابی گرما در اولین سرمای واقعی فصل ظاهر میشوند، که دقیقاً زمان اشتباه برای کشف یک مشکل است. یک روتین کوتاه پیش فصل بیشتر مواردی را که در غیر این صورت به یک تماس اضطراری تبدیل میشد، میگیرد:
| وظیفه | فرکانس |
|---|---|
| مدارهای کامل تست مگر (کابل و سیم کشی برق) | سالانه قبل از فصل سرما |
| پایین آمدن بصری کابل در معرض، جعبه های اتصال، مهر و موم انتهایی | سالانه، به علاوه پس از هر گونه کار تعمیر و نگهداری در نزدیکی |
| تنظیمات ترموستات/کنترل کننده را در برابر نیازهای فعلی بررسی کنید | سالانه |
| تنظیمات قطع کننده و اتصال به زمین را در برابر مستندات طراحی بررسی کنید | سالانه or after any circuit changes |
| روکش عایق را بر روی بخش های ردیابی شده برای شکاف یا آسیب بررسی کنید | سالانه |
مدارها در مناطق خطرناک یا طبقه بندی شده نیاز به این مستند در یک برنامه زمان بندی دقیق تر دارند و الزامات تست، طراحی و نگهداری برای این سیستم ها در IEEE 515، استاندارد حاکم بر گرمایش ردیابی مقاومت الکتریکی برای کاربردهای صنعتی . مخصوصاً برای مدارهای خطرناک، جفت کردن کابل با یک کابینت کنترل تایید شده برای مدارهای مکان خطرناک نظارت و سوئیچینگ را در همان پاکت گواهینامه مانند خود کابل حفظ می کند.
هر عیبی ارزش تعقیب بی نهایت را ندارد. کابلی که بیش از یک بار در تست مگر در همان بخش شکست خورده باشد، آسیب دیدگی ژاکت را در طول طولانی نشان دهد، یا از طول عمر معمول خود گذشته باشد، به جای وصله مکرر، کاندید تعویض است. اتصال مکرر در یک اجرای قدیمی همچنین نقاط شکست را سریعتر از رفع آنها اضافه می کند.
وقتی زمان تعویض یک بخش یا یک مدار کامل فرا می رسد، مطابقت کابل جدید با مشخصات اصلی - رتبه خروجی، مواد ژاکت، و گواهی مناطق خطرناک در صورت لزوم - به اندازه خود نصب اهمیت دارد. نگاهی به جریان جایگزینی کابل بخاری ردیابی خود تنظیمی محدوده یک نقطه شروع معقول برای تأیید آنچه در دسترس است قبل از تعیین جایگزین است.
